Możesz osadzić treści z poniższych integracji zewnętrznych bezpośrednio na swojej tablicy Miro:
- Box (dokumentacja administratora)
- Figma (dokumentacja administratora)
- Google Dokumenty, Arkusze i Prezentacje (dokumentacja administratora)
- Looker (dokumentacja administratora)
- Microsoft Excel, PowerPoint, Word (dokumentacja administratora)
- Microsoft Azure (dokumentacja administratora)
- Power BI (dokumentacja administratora)
Dostępne w wersjach: Starter, Business, Education i Enterprise
Więcej informacji: Zobacz przegląd aplikacji i integracji Miro.
Najważniejsze funkcje
Osadzona zawartość w Miro obejmuje następujące funkcje:
-
Ujednolicony interfejs użytkownika i inteligentne linki
Wykonaj te same kroki, aby osadzić dowolną integrację zewnętrzną. -
Menu kontekstowe
Skorzystaj z selektora zasobów, otwórz tryb skupienia i przełącz na widok zakładki. -
(Inteligentne szablony) Skróty do działań
Twórz szablony ze skrótami, które pobierają dane z zewnętrznego narzędzia.
Jak osadzić treści z integracji firm trzecich w Miro
Poniższa procedura wyjaśnia, jak osadzić treści pochodzące z integracji firm trzecich.
- Upewnij się, że administrator firmy, administrator treści lub administrator zespołu włączył integracje firm trzecich, których chcesz użyć.
- Upewnij się, że masz dostęp do treści z integracji firm trzecich, które chcesz osadzić.
Aby dowiedzieć się, jak administratorzy mogą włączyć integracje dla użytkowników w swojej organizacji, zobacz Zarządzanie aplikacjami.
Wykonaj jedną z poniższych czynności:
- Skopiuj i wklej adres URL z integracji zewnętrznej na planszę Miro.
- Na pasku tworzenia wybierz Narzędzia. Wyszukaj i wybierz obsługiwane narzędzie zewnętrzne, które chcesz osadzić. Otworzy się okno modalne, w którym możesz wprowadzić adres URL zewnętrznego serwisu.
- Na pasku tworzenia wybierz Narzędzia. Wyszukaj i wybierz Prześlij, a następnie Prześlij przez URL.
- Na pulpicie wybierz + Utwórz nowy, a następnie Osadź.
- Na tablicy w pasku bocznym Spaces wybierz +, a następnie Osadź.
Jeśli Miro łączy się po raz pierwszy, postępuj zgodnie z instrukcjami wyświetlanymi na ekranie. Może być konieczne zalogowanie się do narzędzia innego dostawcy lub poproszenie o dostęp do treści, które chcesz osadzić.
Treści zewnętrzne zostały pomyślnie osadzone na Twojej tablicy Miro.
Menu kontekstowe iFrame dla integracji
Menu kontekstowe iFrame pojawia się nad widżetem do osadzania.
Menu kontekstowe iFrame.
Menu kontekstowe iFrame zawiera następujące opcje:
-
Tryb skupienia
Skoncentruj się na zawartości iFrame na pełnym ekranie. Aby wejść w tryb skupienia, wybierz przycisk powiększenia. W trybie skupienia, aby wyjść, wybierz Przejdź do planszy. -
Widok zakładki
Zwiń iFrame do zakładki, którą możesz później rozwinąć. Aby przejść do widoku zakładki, wybierz przycisk z trzema pionowymi kropkami, a następnie w menu akcji wybierz Przełącz na widok zakładki . -
Selektor zasobów
Wybierz inny zasób lub wszystkie zasoby do osadzenia, np. ramkę Figma lub wykres Power BI. Aby otworzyć selektor zasobów, wybierz przycisk z trzema pionowymi kropkami, a następnie w menu akcji wybierz Wyodrębnij zasoby ze źródła. Selektor zasobów obsługuje następujące integracje:- Ramki i sekcje Figma
- Prezentacje Google
- Wykresy Looker
- Karty Microsoft Excel
- Slajdy Microsoft PowerPoint
- Strony Microsoft Word
- Wykresy Power BI
W menu ustawień iFrame jest też przycisk z pionowymi kropkami, który otwiera dodatkowe opcje.
Skróty do działań dla integracji w inteligentnych szablonach
Skróty do działań to przyciski, które tworzysz, aby wywoływać zdarzenia na tablicy. Możesz ustawić skrót do działania, który natychmiast uruchamia integrację.
Więcej informacji: Zobacz Skróty do działań.
Uwaga: Miro AI działa tylko na treściach, które są faktycznie widoczne na planszy Miro, w tym na zawartości renderowanej wewnątrz widgetów integracji, takich jak osadzenia z Confluence, Jira lub systemów business intelligence (BI). Miro AI nie wywołuje tych zewnętrznych API, ale w przypadku niektórych, choć nie wszystkich, integracji może uzyskać dostęp do pełnych dokumentów, projektów lub zestawów danych stojących za widgetami. Miro AI wykorzystuje kontekst wizualny, np. przetwarzanie w stylu rozpoznawania znaków (OCR), aby analizować treści renderowane na planszy i używa tak ograniczonego widoku do przetwarzania, podczas gdy dane źródłowe pozostają pod kontrolą narzędzi zewnętrznych. Wyjątkowo przepływy nie mają dostępu do zawartości renderowanej na tablicy.