Dotyczy: wszystkich użytkowników Miro
Funkcje Miro mogą czasami napotykać problemy z działaniem, gdy Miro nie ma dostępu. Może to wynikać z problemów lub ograniczeń na Twoim połączeniu sieciowym lub w środowisku, którego używasz. Poniższy artykuł wymienia najczęstsze przyczyny takich problemów.
WebSockets
Aplikacja Miro - w szczególności strony tablic - wymaga połączeń WebSocket. Jeśli masz problemy z otwieraniem swoich tablic, ale pulpity i strony ustawień otwierają się prawidłowo, może to oznaczać, że Twoje połączenie nie obsługuje WebSocketów.
Aby przetestować swoje połączenie, otwórz tę stronę.
Jeśli WebSockety zostaną zidentyfikowane, zobaczysz następującą wiadomość:
Jeżeli wynik jest inny, najprawdopodobniej coś w Twojej sieci blokuje połączenia WebSocket. W takim przypadku spróbuj wykonać następujące czynności:
- Skorzystaj z innego połączenia sieciowego
- Użyj lub wyłącz VPN
- Jeśli korzystasz z firmowego połączenia, skontaktuj się z administratorem sieci i poproś o włączenie połączeń WebSocket na portach 80 i 443 (SSL). Mogą być one zamknięte lub filtrowane w Twojej sieci korporacyjnej ze względów bezpieczeństwa. Aby ustanowić połączenie, te porty powinny być otwarte, aby uzyskać dostęp do adresów Miro (patrz poniżej w sekcji "Jeśli używasz zapory sieciowej")
Jeśli WebSockety są prawidłowo rozpoznawane, ale mimo to występują problemy z ustanowieniem połączenia, proszę skontaktuj się z pomocą Miro.
Jeśli używasz zapory sieciowej
Musisz dodać nasze statyczne adresy IP do listy dozwolonych. Należy pamiętać, że adresy IP są używane wyłącznie do nawiązania połączenia z systemami Atlassian w kontekście zintegrowanych rozwiązań związanych z Jira.
Adresy IP aplikacji Miro są dynamiczne.
52.16.47.17,
54.216.81.236,
54.217.180.21,
54.73.153.141,
34.249.78.135,
46.51.161.49,
54.217.110.122,
54.220.142.217,
54.228.53.200,
54.73.173.202,
54.73.41.83,
54.74.0.207,
54.74.167.92,
54.75.137.71,
52.64.11.98,
13.55.76.39,
13.54.151.233
3.131.34.166,
13.59.239.75,
3.21.8.88
Lista dozwolonych domen Miro
Organizacje korzystające z zabezpieczonych sieci muszą zezwolić na dostęp do wszystkich domen Miro. Aby zobaczyć pełną listę domen, które należy dozwolić, zapoznaj się z domenami Miro.
Jeśli używasz proxy
Zadbaj, aby Miro miało obejście. Poniższe specyfikacje pomogą w konfiguracji.
- Serwer proxy musi obsługiwać połączenia WebSocket (HTTP/2).
- Wersja HTTP proxy powinna być ustawiona jako 1.1.
- Źródłowy IP/host: zobacz powyższe adresy NAT (używane jedynie do integracji z Atlassian).
- Port źródłowy: 80. 80 jest używany do przekierowywania użytkowników, którzy uzyskują dostęp do Miro przez HTTP, na HTTPS (blokowanie 80 nie jest zalecane).
- Port docelowy: 443 (SSL). 443 jest używany dla HTTPS.
- Protokół: HTTPS
- TLS: 1.2. (Nasza platforma jest hostowana w AWS i wykorzystuje polityki bezpieczeństwa AWS. Gdy AWS i wszyscy nasi partnerzy zaczynają obsługiwać wersję 1.3., będziemy mogli również dokonać migracji).
- Wartość limitu czasu na serwerze proxy powinna być wydłużona. Najprawdopodobniej Twój system czeka około 60-90 sekund na połączenie. Najlepiej byłoby wydłużyć go do 120-180 sekund.
- Serwer proxy nie powinien obcinać nagłówków żądań i odpowiedzi. Sprawdź, czy nagłówki Upgrade i Connection są przekazywane przez klienta.
Oto artykuł z dodatkowymi informacjami o nadawcach, których musisz umieścić na liście dozwolonych.