Dodaj Miro do dozwolonych aplikacji

Dotyczy: wszystkich użytkowników Miro

Czasami funkcje Miro mogą nie działać poprawnie, gdy dostęp do Miro jest zablokowany. Dzieje się tak z powodu problemów lub ograniczeń w połączeniu sieciowym albo w środowisku, z którego korzystasz. Poniższy artykuł opisuje najczęstsze przyczyny takich problemów.

WebSockets 

Aplikacja Miro - konkretnie strony tablic - wymaga połączeń WebSocket. Jeśli masz problemy z otwieraniem swoich tablic, ale pulpit i strony ustawień ładują się poprawnie, może to oznaczać, że twoje połączenie nie obsługuje WebSocketów. 

Aby przetestować połączenie, otwórz tę stronę.

Jeśli WebSockety zostaną wykryte, zobaczysz następujący komunikat:

Jeśli wynik będzie inny, najprawdopodobniej coś w Twojej sieci blokuje połączenia WebSocket. W takim przypadku wykonaj następujące kroki:

• Użyj innego połączenia sieciowego
• Włącz lub wyłącz VPN
• Jeśli korzystasz z połączenia firmowego, skontaktuj się z administratorem sieci i poproś o włączenie połączeń WebSocket na portach 80 i 443 (SSL). Mogą być one zamknięte lub filtrowane w sieci firmowej ze względów bezpieczeństwa. Aby nawiązać połączenie, porty te muszą być otwarte dla adresów Miro (zobacz adresy w sekcji "Jeśli używasz zapory sieciowej" poniżej)

Jeśli WebSockety zostały poprawnie wykryte, ale nadal występują problemy z nawiązaniem połączenia, skontaktuj się z pomocą Miro.

Jeśli używasz zapory sieciowej

Musisz dodać nasze statyczne adresy IP do listy dozwolonych. Pamiętaj, że adresy IP są używane wyłącznie do komunikacji z systemami Atlassian w związku z integracjami dotyczącymi Jira. 

Adresy IP aplikacji Miro są dynamiczne.

3.21.8.88
3.131.34.166
13.54.151.233
13.55.76.39
13.59.239.75
34.249.78.135
46.51.161.49
52.16.47.17
52.64.11.98
54.73.41.83
54.73.153.141
54.73.173.202
54.74.0.207
54.74.167.92
54.75.137.71
54.199.109.86
54.216.81.236
54.217.110.122
54.217.180.21
54.220.142.217
54.228.53.200
54.238.16.95
57.181.25.128

Lista dozwolonych domen Miro

Organizacje korzystające z zabezpieczonej sieci muszą zezwolić na wszystkie domeny Miro. Aby zobaczyć pełną listę domen, które trzeba dodać do listy dozwolonych, zobacz Domeny Miro.

Jeśli korzystasz z proxy 

Upewnij się, że zapewnisz Miro możliwość omijania proxy. Poniższe specyfikacje będą pomocne.

• Serwer proxy musi obsługiwać połączenia WebSocket (HTTP/2). 
• Wersja HTTP serwera proxy powinna być ustawiona na 1.1.
• Adres IP/host źródła: zobacz powyższe adresy NAT (używane wyłącznie dla integracji z Atlassian).
• Port źródłowy: 80. Port 80 jest używany dla użytkowników łączących się z Miro przez HTTP, aby przekierować ich na HTTPS (blokowanie portu 80 nie jest zalecane).
• Port docelowy: 443 (SSL). Port 443 jest używany dla HTTPS.
• Protokół: HTTPS
• TLS: 1.2. (Hostujemy usługę w AWS i korzystamy z polityk bezpieczeństwa AWS. Gdy AWS i wszyscy nasi partnerzy wtyczek zaczną obsługiwać 1.3. będziemy mogli również przejść na nią).
• Wartość timeoutu na serwerze proxy powinna być wydłużona. Najprawdopodobniej Twój system oczekuje około 60–90 sekund na połączenie. Najlepiej wydłużyć ją do 120–180 sekund.
• Serwer proxy nie powinien obcinać nagłówków żądania i odpowiedzi. Sprawdź, czy nagłówki Upgrade i Connection są przekazywane przez klienta.